تحقیقات دام و طیور

تحقیقات دام و طیور

ارزیابی شاخص تولید و راندمان مصرف انرژی و پروتئین در جوجه‌های گوشتی تغذیه شده با سطوح مختلف دانه کتان و تفاله گوجه فرنگی

نویسندگان
سید جواد حسینی واشان
نظر افضلی
مجتبی افشین
نوید قوی پنجه
ابراهیم سالاری
سلمان کمال پور
10.22077/jlr.2014.254
چکیده
به منظور بررسی اثرات ضداکسیدانی تفاله گوجه فرنگی در جیره­های حاوی دانه کتان بر شاخص تولید، راندمان مصرف انرژی و پروتئین در طی دوره­های رشد و پایانی جوجه های گوشتی، تعداد 396 قطعه جوجه گوشتی راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با آزمایشات فاکتوریل 3×3 شامل سه سطح دانه کتان (0، 3 و 6 درصد) و سه سطح تفاله گوجه (در دوره رشد 0، 4 و 8 و در دوره پایانی 0، 5 و 10 درصد) توزیع شدند. وزن بدن و مصرف خوراک و ضریب تبدیل در دوره رشد و پایانی، فراسنجه‌های شاخص تولید، راندمان مصرف انرژی و پروتئین در قالب دوره رشد و پایانی محاسبه گردید. مکمل نمودن تفاله گوجه فرنگی و دانه کتان تأثیری بر مصرف خوراک و ضریب تبدیل خوراک نداشت (05/0<P). در دوره رشد، افزایش وزن بدن در جوجه­های تغذیه شده با تفاله گوجه فرنگی در مقایسه با شاهد کمتر بود (05/0>P). جوجه‌های تغذیه شده با دانه کتان در دوره پایانی دارای افزایش وزن بدنی کمتری در مقایسه با شاهد بودند (05/0>P). افزودن دانه کتان و تفاله گوجه فرنگی به جیره جوجه‌های گوشتی تأثیر معنی داری بر راندمان مصرف انرژی و پروتئین و شاخص تولید در 24 و 42 روزگی نداشت. ولی افزودن همزمان سطح 10%تفاله گوجه فرنگی و 6% دانه کتان باعث کاهش راندمان مصرف انرژی و پروتئین و شاخص تولید در 28 روزگی شد (05/0>P). جیره‌های آزمایشی بر وزن نسبی اجزاء لاشه تأثیری نداشتند (05/0<P). بنابراین مکمل نمودن همزمان تفاله گوجه فرنگی و دانه کتان به جیره جوجه گوشتی در سطوح بالا باعث کاهش راندمان مصرف انرژی و پروتئین و شاخص تولید شد.