پرفشاری سرخرگ ریوی و سندرم آسیت ناشی از رشد سریع و تقاضای متابولیکی بالا، از چالش‌های فیزیوپاتولوژیک عمده در طیور است. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثر سطوح مختلف آلفا-توکوفرول بر تغییرات الکتروکاردیوگرام و شاخص‌های هایپرتروفی قلب در اردک‌های پکنی تحت القای تجربی آسیت انجام شد. تعداد ۱۲۰ قطعه جوجه اردک پکنی یک‌روزه به ۴ گروه (شاهد و دریافت‌کننده دوزهای ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ واحد بین‌المللی در کیلوگرم آلفا-توکوفرول) تقسیم شدند. جهت القای آسیت، هورمون تری‌یدوتیرونین (1.5میلی گرم بر کیلوگرم) از روز ۷ تا ۴۵ به جیره افزوده شد. در روزهای ۱۵ و ۴۵، متغیرهای الکتروکاردیوگرام (اشتقاق‌های اندامی و تک‌قطبی) و در روز ۴۵ شاخص‌های وزنی قلب (RV/TV-TV/BW)اندازه‌گیری و با آزمون آنالیز واریانس دوطرفه مکرر تحلیل شدند. شاخص RV/TVدر روز ۴۵ در تمامی گروه‌های دریافت‌کننده ویتامین E در مقایسه با گروه شاهد کاهش معنی‌داری نشان داد (P<0.05)، در حالی که شاخص TV/BW و محور الکتریکی قلب تغییر معنی‌داری نداشتند. در الکتروکاردیوگرام، دامنه امواج S و R در اشتقاق‌های تحتانی و همچنین دامنه موج T در گروه‌های تیمار کاهش معنی‌داری داشت (۰۵/۰P<). فاصله QRS و فاصله RR در روز ۴۵ در گروه‌های ویتامین E افزایش معنی‌داری یافت (۰۵/۰P<)، اما فواصل QT و ST تفاوت آماری معنی‌داری نشان ندادند. مکمل‌سازی جیره با آلفا توکوفرول به‌ویژه در دوزهای ۲۰۰ و ۴۰۰ واحد، با مهار هایپرتروفی بطن راست و تعدیل تغییرات الکتروفیزیولوژیک ناشی از تنش اکسیداتیو و بار کاری قلب، پتانسیل بالایی در پیشگیری از عوارض قلبی ناشی از پرفشاری ریوی در اردک دارد.