مجله تحقیقات دام و طیور

مجله تحقیقات دام و طیور

ارزیابی اثر واریته و نوبت هچ بر وزن بدن و توصیف ریاضی منحنی رشد با استفاده از مدل گمپرتز در مرغ مروارید (Numida meleagris)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
2 استادیار بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش
3 کارشناس ارشد بخش تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان شرقی، سازمان تحقیقات، ترویج و آموزش
چکیده
این تحقیق با هدف بررسی الگوی رشد و ارزیابی اثر فنوتیپ و نوبت هچ بر وزن بدن جوجه‌های مرغ مروارید در بازه سنی ۱۵ تا ۲۱۰ روزگی انجام شد. جوجه‌ها از دو فنوتیپ خاکستری و خاکستری مایل به آبی و چهار هچ متوالی حاصل از مولدین بومی تهیه شدند. جوجه‌ها تحت شرایط یکسان مدیریتی و تغذیه‌ای پرورش یافتند و وزن زنده به‌صورت انفرادی و در فواصل دوهفتگی ثبت شد. داده‌های انفرادی 250 جوجه با استفاده از تجزیه واریانس و آزمون Tukey در نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. منحنی رشد بر اساس میانگین وزن ترسیم، مدل گمپرتز برازش و همبستگی پیرسون وزن در مراحل مختلف با وزن ۲۱۰ روزگی محاسبه شد. نتایج نشان داد که رشد وزن مرغ مروارید از الگوی سیگموئیدی پیروی می‌کند. میانگین وزن بدن از 51/68 گرم در ۱۵ روزگی به 94/981 گرم در ۱۲۰ روزگی و 10/1289 گرم در ۲۱۰ روزگی افزایش یافت. بیشترین سرعت رشد در فاصله حدود ۳۰ تا ۱۳۵ روزگی مشاهده شد و پس از حدود ۱۵۰ روزگی، نرخ افزایش وزن به‌طور محسوسی کاهش یافت. برازش مدل گمپرتز ، حد نهایی رشد را حدود 87/1296 گرم برآورد کرد. همچنین، ضریب همبستگی وزن بدن با وزن ۲۱۰ روزگی از 130/0 در ۱۵ روزگی به 692/0 در 135 روزگی افزایش یافت، که نشان داد وزن بدن از حدود 135 روزگی می‌تواند شاخص مناسبی برای پیش‌بینی وزن نهایی باشد. بر اساس نتایج، دوره ۳۰ تا ۱۳۵ روزگی مرحله اصلی رشد سریع و دوره حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ روزگی از نظر افزایش وزن و مدیریت اقتصادی حائز اهمیت است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات


مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 25 شهریور 1405