تحقیقات دام و طیور

تحقیقات دام و طیور

مقایسه روش آنزیمی و روش پیشنهادی سیستم CNCPS در برآورد تجزیه پذیری شکمبه و قابلیت هضم روده ای دانه سویا فراوری شده

مقالات آماده انتشار

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
مرضیه رحمتی قائد 1
فرشید فتاح نیا 2
حسین جهانی عزیزآبادی 3
1 ندارد
2 عضو هیئت علمی دانشگاه ایلام
3 عضو هیئت علمی دانشگاه کردستان
10.22077/jlr.2018.211.1000
چکیده
این آزمایش به منظور مقایسه داده های روش آنزیمی- آزمایشگاهی و داده های زیر بخش های نیتروژن دار در تخمین پروتئین قابل تجزیه در شکمبه و قابل هضم در روده، در دانه سویا برشته و اکسترود شده انجام شد. برشته کردن و اکسترود کردن مقدار بخش A، B1 و نیتروژن قابل حل دانه سویا را کاهش و بخش‌های B2، B3 و C (به جز در دانه سویا اکسترود شده) را افزایش داد. کمترین مقدار ناپدید شدن شکمبه‌ای و پس از شکمبه ای پروتئین در دانه سویای برشته شده مشاهده شد. نتایج این آزمایش نشان داد که فرآوری حرارتی به طور موثری باعث تغییر در بخش‌های نیتروژن‌دار و کاهش تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای پروتئین دانه سویا شد. همچنین مشاهدات ما نشان داد که همبستگی بسیار بالای بین داده های روش آنزیمی- آزمایشگاهی و روش پیشنهادی سیستم کربوهیدرات و پروتئین خالص کرنل در برآورد میزان پروتئین قابل تجزیه در شکمبه (93/0r2=) و قابلیت هضم پس از شکمبه ای (96/0r2=) وجود دارد. به نظر می‌رسد اکسترود کردن با کاهش بخش C نیتروژن و افزایش قابلیت هضم روده‌ای پروتئین غیرقابل تجزیه در شکمبه روش بهتری برای فرآوری دانه سویا به منظور افزایش میزان پروتئین عبوری آن ‌باشد و استفاده از زیربخش های نیتروژن دار در تخمین میزان پروتئین قابل تجزیه در شکمبه می تواند جایگزین مناسبی برای روش های آنزیمی معتبر باشد.
کلیدواژه‌ها
اکسترود کردن
برشته کردن
روش آنزیمی
قابلیت هضم شکمبه ای
قابلیت هضم پس از شکمبه ای
تحقیقات دام و طیور

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 02 شهریور 1405