مجله تحقیقات دام و طیور

مجله تحقیقات دام و طیور

بررسی تأثیر سطوح مختلف مکمل پری‌بیوتیکی(ای-ماکس) بر عملکرد رشد و پارامترهای تخمیری شکمبه در بزغاله‌های بومی آذربایجان غربی (مقاله کوتاه علمی)

نویسندگان
منیره دره‌زرشکی‌پور
خسرو پارسائی مهر
سعید حسین زاده
پرویز فرهومند
10.22077/jlr.2014.233
چکیده
این مطالعه به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف مکمل پری­بیوتیکی (ای-ماکس) شامل ترکیبات دیواره سلولی مخمر ساکارومایسس سرویزیه بر عملکرد رشدو پارامترهای تخمیری شکمبه دربزغاله­های بومی آذربایجان غربی انجام شد.در یک طرح بلوک کاملاً تصادفی،20رأس بزغاله ماده با میانگین وزن 8/1±1/11 کیلوگرم و سن حدود6-5ماه با 4جیره آزمایشی مورد استفاده قرار گرفت. تیمارها شامل:1) شاهد (بدون پری بیوتیک)، 2) جیره پایه +2گرم پری بیوتیک، 3) جیره پایه +4گرم پری بیوتیک، 4) جیره پایه +6گرم پری بیوتیک در روز،که به مصرف بزغاله­ها رسید. افزایش وزن روزانه بزغاله­هایی که جیره حاوی پری­بیوتیک مصرف نموده­اند به طور معنی­داری بیشتر از گروه شاهد بود (05/0P<). همچنینافزودن پری بیوتیک در جیره بزغاله‌ها باعث بهبود ضریب تبدیل غذایی شد(05/0P<). مصرف ماده خشک در بین تیمارها تفاوت معنی داری نداشت. افزودن پری بیوتیک در جیره بزغاله تأثیری بر pHشکمبه نداشت.نیتروژن آمونیاکی شکمبه، استات، پروپیونات و والرات در بین گروههای آزمایشی اختلاف معنی داری نداشت. میزان بوتیرات در گروه‌های حاوی پری بیوتیک در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی داری افزایش یافت (05/0P<). در مجموع می‌توان گفت اضافه نمودن پری­بیوتیک (ای-ماکس) به جیره بزغاله­ها، موجب بهبود عملکرد رشد و تخمیر شکمبه آن‌ها شد.
کلیدواژه‌ها
پری بیوتیک
عملکرد
تخمیر شکمبه
بزغاله‌های بومی آذربایجان غربی