در آزمایش حاضر تغذیه‌ی جیره­های حاوی جو به همراه سه مولتی‌آنزیم حاوی بتاگلوکاناز و زایلاناز بر اساس معادل ارزش تغذیه‌ای آنزیم‌ها بر عملکرد رشد و برخی از خصوصیات دستگاه گوارش جوجه­های گوشتی مورد بررسی قرار گرفت. همچنین جیره‌‌های حاوی آنزیم با جیره‌ی بر پایه‌ی ذرت مورد مقایسه قرار گرفتند. تعداد260 قطعه جوجه گوشتی نر یک روزه‌ی (سویه‌ی راس- 308) به 5 تیمار،4 تکرار و13 جوجه به ازای هر واحد آزمایش اختصاص داده شد. تمام داده‌ها نیز در قالب طرح بلوک کاملاً تصادفی آنالیز شدند. نتایج عملکردی نشان داد که استفاده از هر سه مولتی‌‌آنزیم درکل دوره‌ی پرورش میانگین مصرف خوراک روزانه را به طور معنی داری در مقایسه با جیره­ی بر پایه ذرت و جو بدون آنزیم افزایش داد (05/0P<). همچنین مصرف آنزیم در تمام طول دوره‌ی پرورش افزایش وزن روزانه و ضریب تبدیل غذایی را به صورت معنی داری در مقایسه با جیره‌ی جو بدون آنزیم بهبود بخشید (05/0P<) ولی میان ضریب تبدیل جیره­های حاوی آنزیم و جیره­ی بر پایه ذرت تفاوت معنی داری وجود نداشت. در حالی که وزن نسبی کبد و طحال به صورت معنی داری تحت مصرف آنزیم قرار نگرفت. استفاده از همه‌ی آنزیم‌‌ها به صورت معنی داری وزن نسبی پانکراس و طول و وزن نسبی دئودنوم، ژئوژنوم، ایلئوم و سکوم را در مقایسه با جیره‌ی حاوی جو بدون آنزیم کاهش داد (05/0P<) اما تفاوت معنی­داری میان جیره­های حاوی آنزیم و جیره­ی بر پایه ذرت وجود نداشت. همچنین استفاده از همه‌ی آنزیم‌ها مشابه با جیره­ی بر پایه ذرت در 43 روزگی به صورت معنی داری وزن نسبی چربی حفره‌ی بطنی را در مقایسه با جیره‌ی دارای جو بدون آنزیم افزایش داد (05/0P<). نتایج حاصل نشان داد که استفاده از آنزیم با توجّه به معادل ارزش تغذیه‌‌ای آنزیم عملکرد پرندگان را در مقایسه با جیره­ی پایه جو بدون آنزیم بهبود می‌بخشد. در حالی که بین آنزیم‌‌های A و B از لحاظ ضریب تبدیل غذایی تفاوتی وجود نداشت. اما باتوجه به وزن نهایی پرندگان آنزیم A بهترین عملکرد را نشان داد.