هدف از انجام تحقیق حاضر در وهله اول، تعیین نسبت افزودن مایع محلول سویه‌های لاکتوباسیلی روی سطح پسماند رستوران بود. بدین منظور هر کدام از سطوح مختلف (2، 3، 5 و 7 میلی‌لیتر) محلول حاوی سویه‌های لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتوباسیلوس روتری، لاکتوباسیلوس کازئی و لاکتوباسیلوس پلانتاروم در قالب 3 تکرار به یک کیلوگرم پسماند همگن و یکنواخت اضافه گردید. نتایج آزمایش اول نشان داد که افزودن سطح 5 میلی‌لیتر مایع محلول به یک کیلوگرم پسماند، درصد ماندگاری مناسبی داشته و توجیه اقتصادی دارد. در آزمایش دوم اثر سطح 5 میلی‌لیتر، بر میزان مواد مغذی پسماند رستوران مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین صورت که 5 تیمار آزمایشی (چهار تیمار لاکتوباسیلوس و یک تیمار شاهد) در قالب 5 تکرار به سطح یک کیلوگرم پسماند افزوده شد. یافته‌های حاصل از این آزمایش در خصوص مواد مغذی پسماند رستوران نشان داد فرآوری میکروبی با استفاده از تیمارهای لاکتوباسیلی باعث بهبود معنی‌داری نسبت به تیمار شاهد گردید (05/0P<). در بین سویه‌های مورد استفاده، لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس بیشترین میانگین مقادیر پروتئین خام، چربی خام، ماده خشک و انرژی خام را به ترتیب با 40/21%، 91/19%، 02/41% و 61/4872 کیلوکالری در کیلوگرم و کمترین مقدار خاکستر را با 67/3% نسبت به سویه‌های دیگر داشت. به دلیل نوسانات ترکیب شیمیایی هر وعده غذایی و رفع ابهام این مسئله که تغییرات مواد مغذی پسماند متأثر از روزها و هفته‌ها می‌باشد یا نه، در آزمایش سوم ترکیب شیمیایی وعده‌های غذایی به‌صورت جداگانه در طول 4 هفته آنالیز گردید. نتایج آزمایش برای این مطالعه مشخص کرد رابطه نزدیکی بین هفته‌ها و میانگین ترکیبات شیمیایی پسماند خام وجود ندارد و میانگین مقادیر پروتئین خام، ماده خشک، چربی خام، خاکستر و انرژی خام در محاسبه تمامی روزهای هفته به ترتیب 74/18%، 46/38%، 67/18%، 09/4% و 65/4497 کیلوکالری در کیلوگرم بود. این مقادیر با اعداد حاصل از نمونه‌گیری از مخلوط کل پسماندها در طول هفته‌های مختلف که میزان پروتئین خام، ماده خشک، چربی خام، خاکستر و انرژی خام به ترتیب 87/18%، 78/38%، 84/18%، 12/4% و 33/4507 کیلوکالری در کیلوگرم داشت، تفاوت معنی‌داری نشان نداد. محاسبه اقتصادی به‌کارگیری پسماند رستوران نشان داد که استفاده از آن در خوراک طیور بلامانع بوده و صرفه اقتصادی بالایی دارد.